„Po prostu Frycek”
Wczoraj przyjechał do nas kuzyn Antek. Antek ma 13 lat i
uwielbia grę na pianinie, o czym dowiedzieliśmy się zupełnie przez przypadek.
Ale zacznijmy od początku.
Oliwier, jak w każdy czwartek wrócił z lekcji
gitary. Duży futerał bardzo zainteresował Antka.
- Oluś, co tam masz? – zapytał.
- Gitarę – odparł Oliwier.
- Nie wiedziałem, że grasz na gitarze – powiedział wyraźnie
zaskoczony Antek. Ja gram na fortepianie.
- Super, może kiedyś zagramy w duecie – zażartował Oliwier.
Całej rozmowie przysłuchiwała się mama.
- Antek, ty naprawdę grasz na fortepianie?. Może w takim
razie jutro wybierzemy się do Muzeum Fryderyka Chopina? My byliśmy już tam
kilka razy, ale jeżeli chcesz chętnie pójdziemy z Tobą po raz kolejny –
zaproponowała mama. Chyba wiesz kim był Fryderyk Chopin?
- Tak ciociu, wiem – odparł Antek - to słynny kompozytor i
pianista. Bardzo bym chciał tam pojechać. Możemy teraz?
- Opanuj emocje nasz Chopinie - odrzekł tata. Jutro rano
odwiedzimy muzeum, a potem pojedziemy w jeszcze jedno miejsce związane z tym
niesamowitym kompozytorem. Ale w jakie, dowiecie się jutro.
Antek był tak podekscytowany jutrzejszym dniem. Cały czas
zamęczał nas opowieściami o jego grze na fortepianie oraz szkole muzycznej.
Wieczorem mieliśmy już naprawdę dość!
Następnego dnia dotarliśmy do muzeum tuż przed otwarciem.
Korzystając z chwilki czasu wolnego, mama nie byłaby sobą, gdyby nie
zaprowadziła nas do fontanny ze złotą kaczką i choć trochę nie opowiedziała nam
legendy, jaka się z nią wiąże.
Kiedy my „bawiliśmy” się wodą z fontanny, Antek
z zaciekawieniem przyglądał się na ścianę budynku, na której widniały dziwne
postacie.
Wreszcie, po kilkunastu minutach weszliśmy do muzeum. Powoli
rozpoczęliśmy zwiedzanie tego magicznego miejsca oraz staraliśmy się jednocześnie
odgadnąć zagadki z karty warszawiaka. A nie było to wcale łatwe. Mimo, że
byliśmy tu już 3 raz, z niektórymi pytaniami mieliśmy ogromny problem. Za to Antek,
chodził jak zaczarowany. Bardzo podobała mu się kolekcja autografów, notatek,
listów, rękopisów dzieł oraz przedmioty należące niegdyś do kompozytora. Nie
mógł uwierzyć, że naprawdę są to osobiste rzeczy tego wspaniałego artysty.
 |
| złoty zegarek podarowany Chopinowi na pamiątkę za jego koncert |
 |
| fajka ofiarowana przez Fryderyka |
pudełeczko na cukierki
kalendarzyk Fryderyka Chopina
Kiedy dotarliśmy do instrumentów, Antek był pod ogromnym
wrażeniem ich stanu. Wydawało mu się, że skoro Chopin tworzył tyla lat temu, to
jego fortepian powinien wyglądać na stary i zniszczony. A tu taka
niespodzianka…
Świetnie bawiliśmy się na interaktywnym twisterze muzycznym oraz małej sali przeznaczonej przede wszystkim dla małych dzieci.
Jednak dość przygnębiająca okazała się wizyta w sali śmierci, zaprojektowanej jako wielkie czarne
pudełko. Znajdował się tam między innymi maska pośmiertna oraz kosmyki włosów Chopina.
Mi osobiście bardzo podobały się obrazki przedstawiające karykatury Fryderyka Chopina. Były śmieszne.
Podczas ponad dwu godzinnej wizyty, zobaczyliśmy jak
mieszkał Chopin, razem z nim odbyliśmy podróż po wielu miastach Europy: Paryż,
Berlin czy Nohant. Mieliśmy okazję poznać kobiety, które kompozytor darzył
uczuciem oraz przede wszystkim posłuchać jego utworów... Było to dla nas bardzo
fajnie spędzone przedpołudnie, a dla Antka dodatkowe, cenne doświadczenie.
Po Muzeum Fryderyka Chopina czekała nas świetna
niespodzianka, o której zresztą wspominał wczoraj tata. Rodzice postanowili dalej
pozostać w tematyce muzyki, i tym razem pojechaliśmy do Żelazowej Woli, domu
rodzinnego kompozytora.
Odkąd tylko dotarliśmy na miejsce, poczuliśmy się jak w
innym wymiarze. Dookoła było wszędzie dużo zieleni, kwiatów, drzew, słychać
śpiew ptaków. Park był jeszcze ładniejszy niż nasze Łazienki Królewskie,
chociaż zdecydowanie mniejszy.
Zaraz przy wejściu dostrzegliśmy niewielki biały
dworek – dom Fryderyka. Niestety nie udało nam się wejść do środka, ale
mogliśmy usiąść na ławeczkach z boku i przez otwarte okno posłuchać muzyki
Chopina.
Czas, który spędziliśmy w tym cudownym miejscu był fantastycznie
odprężający. Na koniec, kiedy dotarliśmy do domu, Antek krótko podsumował
dzisiejszy dzień:
„Ale było super…!”
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz